فقه مصلحت

در این کتاب بر آنیم که جایگاه فقه مصلحت در فقه شیعه را با تکیه بر آرای امام خمینی و حضرت آیت الله خامنه ای در سه محور «فقه المصلحه»، «مصلحت الفقهیه» و «نقش راهبردی» بررسی کنیم. 

توضیح آنکه عنصر مصلحت نقش کلیدی در تبیین اندیشه های فقهی- سیاسی امام خمینی وحضرت آیت الله خامنه ای دارد، چنانچه اگر در تبیین آثار و آرای ایشان، اهمیت مصلحت در نظر گرفته نشود و یا از هم تفکیک شود، بدون تردید، بررسی نظریاتشان ناقص خواهد ماند. وقتی مصلحت، پسوند در کنار فقه قرار می گیرد(فقه المصلحه)، ساختار فقه سنتی را از جایگاه کلاسیک خود کنده، در سپهر کلان تاریخ و زمان می برد وعرصه بزرگ را بر روی فقه شیعه می گشاید. امری که در عصر غیبت کبرای ولی عصر بی سابقه است. ثانیا در زمینه مصلحت، موضوعی به نام« مصلحت الفقهیه» به عنوان عصای دست ولایت فقیه، کارگشای مدیریت اجتماعی و سیاسی و کشورداری می شود. و تمام گره ها را باز و مشکلات را از دوش مؤمنین برمی دارد. و نظام قانون گذاری و تأسیس حکم را رهبری می نماید.

به علاوه، اهمیت نقش راهبردی آن نیز در نظام اسلامی بر کسی پنهان نیست. زیرا نظام قانون گذاری، نظام اداری، اجرایی و حتی نظام قضایی نیز در چنبره مفهوم مصلحت، انجام وظیفه می نمایند.