آزادی عرفانی

نوشتاری که پیش روی دارید از این قرار است که آزادی را از نظر مفهوم و ماهیت و آزادگی را از لحاظ چیستی و نسبت آن با انسان معنا نماید تا روزنه ای برای نگاه اخلاقی- عرفانی به این دو موضوع قرار بگیرد و در افق آیات، احادیث، مکاتب، نگرش و بینش های اخلاقی- سلوکی مطرح کرده ایم و برخی سوالات و شبهات روزآمد را نیز در باب آزادی تفکر و عقیده، آزادی و اخلاق به اجمال پاسخ داده ایم و در فرآیند پژوهش سعی شده است که ترابط و تعامل آزادگی با آزادی بیان شود و فرجام آن، اثبات پیوند وجودی و تعامل محکم آزادگی با آزادگی است و تلاش کرده ایم خلأها و کاستی هایی که بشریت و جامعه امروز با آن مواجه یافته است را در لابه لای بحث مطرح نماییم.

همچنین بیان می شود که خداوند انسان را آزاده آفریده «و قد جعلک الله حرا(نهج البلاغه، نامه 31)» و اینکه تنها انسان آزاده توان زیستن آزاد را دارد. و انسانی که به آزادگی یا آزادی  درونی و معنوی رسیده، قدرت تبیین، تحلیل و تحقق آزادی های اجتماعی را دارد و غیر او نه تنها توفیق و توفیری در زمینه های یادشده ندارد، بلکه به نام «آزادی» آزادی را نیز به بند کشیده و اسیر می نماید و خواسته و ناخواسته آزادی ابزاری برای استبداد در فهم و عقل، در تعقل و تحقق قرار می گیرد.